جعفر شهرى باف

214

طهران قديم ( فارسى )

سبزه‌ميدان سبزه‌ميدان كه در ابتدا « سبزىميدان » يعنى ميدان سبزى بوده كه بعدها با بازاركشىهاى سه طرف و ساختمانهاى اطراف به صورت ميدان درميآيد . محوطهء وسيعى با چهار در و دروازه و دو طبقه بنا در چهار طرف كه طبقات زيرين آن با ايوان‌هاى سرپوشيده به دكاندارها و عطارها اختصاص يافته و طبقات فوقانى آن نيز با ايوان‌هاى بىسقف در اختيار تجار قرار گرفته بود . بناى آن به صورت مدرسهء طلاب ساخته شده بود با طاق‌هاى مقوس ضربى آجرى و پايه‌هائى بندكشى شده كه در آنها و مثلث‌هاى دو طرف دهانه‌هايشان كاشىكارى به عمل آمده بود . فضاى آن همراه با درختان فراوان نارون و چنار و اقاقيا كه سايه و صفاى تابستانهاى آن را تأمين مينمود و در وسط آن حوض هم كفى با آبى سبز رنگ كه در اثر استعمال رنگ و رقت خود از دست داده سبز و غليظ شده بود ! شايد چنارهاى آن از كهن‌ترين و عالىترين درختان حوالى و دور و بر خود بودند كه در قديم‌ترين ازمنه غرس شده همچنان از طرف كسبه و سكنه به خوبى پذيرايى و مواظبت مىشدند و اگر امروزه نشانى از آنها ديده نمىشود از آنست كه از هنگام تأسيس بلديه هر رئيسى ، چند تنه از آنها را همراه ديگر اشجار ساير خيابانها بريده جهت سوخت و سوز زمستان و هيزم آشپزخانه به منزل فرستاده يا به پول نزديك كرده بود . آخرين آنها چنار خوش قد و قواره‌اى در وسط آن بود كه بدستور كريم آقا بوذرجمهرى « 1 » نصف آن در سالى و نصف ديگرش در دو سال بعد

--> ( 1 ) . رئيس بلديه . امضاى بوذرجمهرى تنها از اين شناخته ميشد كه كريم را كه اسمش بود از زيادى